لیست قیمت خرید انواع تخم نطفه دار قو

آشنایی با قو

پرنده قو از تیره اردکیان، که غازها و اردک ها را نیز شامل می‌شود. این پرنده دارای جثه بزرگتری نسبت به دیگر اعضای این خانواده است و از بزرگترین و زیباترین پرندگان آبزی جهان است. با این که یک نژاد قو دارای پرهای کامل سیاه است و یک نژاد دیگر دارای پرهای سیاه بر گردن است؛ اما در باور همگانی این پرنده بیشتر با رنگ سفید پرهایش به یاد آورده می‌شود.
این پرنده زیبا و باشکوه دارای دو گونه سیاه و سفید میباشد. قو بزرگ ترین پرنده آبزی است که قادر به پرواز است این پرنده یکی از بی نظیر ترین پرندگان آبزی میباشد که زادگاه آن استرالیا و قاره آمریکا است قو یک پرنده مهاجر است که با تغییر فصل ها از مکان زندگی خود مهاجرت می‌کند. جثه قو های گنگ، ترومپت زن و فریاد کش می‌تواند به یک و نیم متر طول و پانزده کیلو گرم وزن برسد. طول بال های باز شده ی آنان نیز به سه متر میرسد. پرندهدقو در مقایسه مقایسه غاز، پاهای بزرگ تر و گردن درازترین دارند. پوشش پر روی بدن هر دو جنس نر و ماده یک شکل است. با این حال نرها از لحاظ جثه و وزن بزرگ تر از ماده ها هستند. نژاد های قو ساکن در نیم کره شمالی دارای پوشش پر کامل سفیدند ولی نژادهای هایی که در نیمکره جنوبی زندگی می‌کنند دارای پرهای مختلط سفید و سیاه بر بدن خود هستند. پرهای سفید در قو ها به همراه نیازشان برای به زیر پوشش بردن قلمروشان برگشت پیدا کردند، چرا که قو هایی با پر سفید بیشتر می‌توانستند حضور فیزیکی خود را به نمایش بگذارند‌. قو هایی با بیشترین حس قلمرو خواهی، در عین حال، بیشترین تولید صدا را نیز دارند که تاییدی بر این نگره است. پرنده قو استرالیایی دارای پرهای کامل سیاه است به استثنای شاه پرهایشان که سفید رنگ هستند. قوی گردن سیاه ساکن آمریکای جنوبی نیز دارای بدنی به رنگ سفید و گردنی سیاه رنگ است. پاهای قو در حالت کلی به رنگ خاکستری است، به استثنای گونه قوی ساکن آمریکای جنوبی که پاهای صورتی دارد. رنگ نوک نیز تغییرپذیر است؛ چهار نژاد قوی ساکن در بخش های نزدیک قطب شمال نوک های سیاه با اندکی رنگ زرد در نوک آن ها دیده میشود و دیگر گونه ها دارای نوک های قرمز و سیاه هستند. با این که در حالت کلی پرندگان دندان ندارند، قو ها در این باره استثنا شمرده میشوند. ردیف شیارهای کوچک روی منقار به آن ها توانایی گرفتن و خوردن جانوران آبزی ریز را میدهد. شکل دوکی شکل دم باعث می‌شود که قوها بتوانند تعادل خود را در هوا حفظ کرده و به سادگی در آن تغییر جهت دهند.
قوها در هر دو طرف خط استوا در سراسر نیمکره شمالی و جنوبی یافت می‌شود. پرنده قو در نیمکره شمالی، معمولا رنگ سفید و منقار نارنجی دارد و قوی جنوبی، معمولا دارای ترکیبی از سیاه و سفید با منقار قرمز، نارنجی و یا سفید و سیاه است.
کشف شده که پرنده قو سیاه رنگ در استرالیا تنها با یک پا شنا میکند و پای دوم را بالای دم خودش جمع می‌کند. این به قو کمک میکند تا زمانی که بر روی آب شنا میکند، برای به دست آوردن غذا و یا فرار از خطر، راحت تر و سریع تر تغییر جهت بدهند.
قوها پرندگانی همه چیز خوار هستند، اما یگ رژیم غذایی بسیار گیاهی دارند. قو ها زمانی که در داخل آب هستند، پوشش گیاهی زیر آب، همانند جلبک دریایی گیاهان آبزی زمانی را میخورند و زمانی که در خشکی هستند، مخلوطی از گیاهان و دانه ها را میخورند. قو ها همچنین هم در آب و هم در خشکی از حشرات تغذیه کرده و گاهی مواقع ماهی های کوچک را شکار می‌کنند.
انواع قو ها عبارتند از قوی گنگ، قوی گردن سیاه، قوی سیاه، قوی کوچک، قوی سوت زن، قوی توندرا، قوی فریاد کش، قوی ترومپت.

جفتگیری و تولید مثل قو:

فصل تولید مثل بستگی به نوع نژاد دارد و بین اوایل بهار تا اواخر تابستان متغیر است. قوها برای زندگی جفت میشوند و تا وقتی که جنس ماده قدرت تخم گذاری را از دست نداده باشد یا یکی از طرفین فوت نکند، جفت همدیگر باقی می‌مانند. با شروع فصل جفتگیری، هورمون های موجود در بدن ماده باعث ترشح تخمک از تخمدان میشود‌. تخمدان قو ماده، تخمک های بسیار ریزی آزاد می‌کند و بارور سازی تخمک توسط اسپرم قو نر انجام میشود و عمل جفت گیری در فضای زیر تخمدان انجام میشود. این همان اتفاقی است که هنگام انجام تلقیح مصنوعی رخ میدهد به این صورت که در لقاح مصنوعی هم اسپرم نر توسط یک لوله به دستگاه تناسلی ماده تزریق می‌شود و سپس به مجرا ( لوله بین واژن و تخمدان) میرود. اسپرم پس از ورود به مجرای تخمدان، به سرعت به سمت داخل شکم حرکت می‌کند. اگر تخمک تازه ای وجود داشته باشد، اسپرم توانایی بارور کردن آن را دارد و به خاطر همین برخورد، یک جنین تشکیل می‌شود. اگر تخمک بارور نشود به عنوان یک تخم قو بدون نطفه از بدن قو ماده خارج می‌شود. بعد ل انحام عمل لقاح، تخمک با انقباضات عضلانی به سمت پایین مجرای رحم حرکت می‌کند. در حین حرکت جنین، اجزای اضافی به صورت قطعه قطعه به آن اضافه می‌شوند بنابراین تخم نطفه دار قو نهایی که از ماده خارج می‌شود دارای یک پوسته قوی برای محافظت از جنین و همچنین مواد مغذی لازم برای رشد آن می‌باشد.

تخم نطفه دار قو:

تخم قو با اندازه ۱۲ در ۷ سانتی متر و وزن ۳۵۰ گرم، یک تخم مرغ بزرگ محسوب می‌شود. هر چند اندازه هیچ تخمی به اندازه تخم نطفه دار شترمرغ نمی‌رسد، با این تخم های قو هم نسبت به اندازه تخم دیگر پرنده ها بزرگ تر هستند. اگر بخواهیم به بررسی دلیل بزرگی تخم قو اشاره کنیم باید نحوه ی تشکیل تخم را توضیح بدهیم. سفیده اولین لایه است که به تخم قو اضافه میشود. وظیفه این لایه حمایت از زرده و تامین پروتئین لازم برای رشد جنین است‌‌. در واقع، جنین موجود در تخم نطفه دار این پرنده هنگام رشد از سفیده تغذیه میکند. بعد از سفیده، ۲ لایه دیگر نیز به تخم قو اضافه می‌شود که یک غشای داخلی و دیگری غشای خارجی است. غشای داخلی سفید و چنین را محصور میکند و در این مرحله سفیده بیشتری به محتویات تخم نطفه دار قو اضافه می‌شود. سرانجام، در قسمت تحتانی مجرای تخمک، تخم تشکیل شده وارد رحم می‌شود و در آنجا پوسته سخت به تخم اضافه می‌شود. پوسته تخم قو دارای منافذ زیادی است چون جنین در حال رشد نیاز به تبادل هوا، خارج کردن کربن دی اکسید و دریافت اکسیژن از محیط خارجی دارد. اضافه شدن پوسته سخت و سفت یک روز طول می‌کشد و سپس رنگ دانه ها به تخم اضافه می‌شوند و تخم قو آماده بیرون آمدن از قو ماده می‌شود.
پوسته تخم قو حاوی مقدار زیادی کربنات کلسیم است که جنین در حال رشد مقداری از این کلسیم را جذب می‌کند به همین دلیل هر چه قدر که به پایان دوره جوجه کشی نزدیک می‌شویم، پوسته تخم نازک تر میشود که این موضوع باعث راحت تر بیرون آمدن جوجه از تخم می‌شود. یک نکته ی جالب دیگر این است که جوجه قو هایی که از تخم های بزرگ تری بیرون می آیند، شانس بیشتری برای زنده ماندن دارند و دلیل آن هم این است که تخم های بزرگ تر، مواد مغذی بیشتری در زرده خود دارند. جوجه خارج شده شده تخم نطفه دار قو، بقایای زرده تخم را جذب می‌کند تا غذای لازم برای هفته اول را از آن تامین کند.

شرایط نگهداری قو:

قو ها در طبیعت به دنبال غذا می‌گردند و با این روش، بخشی از رژیم غذایی خود را تامین می‌کنند. استفاده از خوراک پرندگان آبزی با پلت پروتئینی ۲۰٪-۱۳٪ برای یک قو، ایده خوبی است. برگ، دانه، گیاهان آبزی، جلبک، علف، بی مهرگان کوچک، لارو، ماهی و حشرات جزو علایق این پرنده هستند. قو ها ممکن است اسفناج، کاهو سبز، هیچ خرد شده، کرفس، جوانه یونجه و سبزیجات دیگر را نیز مصرف کنند. ذرت ترک خورده، برنج قهوه ای، عدس و نخود خورد شده هم‌ پتانسیل این را دارند که در رژیم غذایی قو قرار بگیرند. 
قوها در برابر گرما و سرما مقاوم هستند‌. قوها پرندگان آبزی هستند و نیاز به آب دارند تا بدن سالم و سرزنده ای داسته باشند به همین دلیل ایجاد یک حوضچه کوچک در محیط پرورشی بسیار ضروری است و در حد امکان سعی کنید با استفاده از یک دستگاه هوادهی در فصل زمستان از یخ زدن بخشی از حوضچه جلوگیری کنید تا آب لازم برای ادامه زندگی قو ها و تولید تخم نطفه دار قو فراهم شود. اما نیازی به مسکن روی آب ندارند و اگر سایه بان یا خانه چوبی برای آن ها بسازید هم وقت و هم هزینه خود را تلف کرده اید چون قوها تمایلی به محصور شدن در یک جا ندارند. قوها به یک سرپناه خشک هم نیاز دارند که حداقل باید همراه با سقف، سه دیوار آن پوشیده باشد و جهت قسمت باز نباید رو به شمال باشد. قو های توندرا و فریادکش انتخاب مناسبی برای نواحی سرد هستند و از طرف دیگر، قو سیاه برای آب و هوای گرم بهتر است. قو های سیاه استرالیایی و گردن سیاه در آب و هوای سردتر نیاز به یک سرپناه دارند. قوها نیاز به یک حصار مناسب دارند تا از شکار حیواناتی مانند روباه، راسو و سگ در امان بمانند. جوجه قوها توسط کلاغ، مرغ ماهی خوار، لاک پشت، اردک ماهی و درنده های بزرگ نیز شکار میشوند. به همین دلیل امنیت فضای داخلی محیط را با حصارهای مقاوم‌تر بالا ببرند. یکی از مهم ترین مسائلی که باید هنگام پرورش قو به آن توجه کنید این است که بعد از دست زدن به قوها، دست های خود را با آب و صابون بشویید. همچنین تجهیزات و محیط پرورشی را به طور مرتب تمیز کنید.

شرایط جوجه کشی تخم نطفه دار قو:

جوجه کشی قو یکی از اقدامات ضروری برای توسعه کار پرورش است به همین دلیل عدم آشنایی با شرایط لازم برای نگهداری و جوجه کشی بعد از یک مدت باعث شکست پرورش دهنده می‌شود. یکی از مشکلات اصلی جوجه کشی طبیعی این است که تولید تخم ها با فاصله انجام میشود و تقریبا ۲ روز طول می‌کشد که یک تخم ایجاد شود پس تا تکمیل تعداد تخم یک کلاچ، تخم های نطفه دار قبلی شروع به رشد میکنند و زود تر از تخم های بعدی به جوجه تبدیل میشوند. قو ماده مجبور به جوجه کشی همه تخم ها است و تا زمان اتمام جوجه کشی، از لانه خارج نمی‌شود. جوجه های خارج شده مجبور هستند بدون کمک مادر دنبال غذا بگردند و احتمال مرگ آن ها به خاطر گرسنگی و غرق شدن در آب زیاد است. البته این موضوع مربوط به حیات وحش است و در محیط پرورشی، پرورش دهنده مسئول نگهداری از جوجه ها است ولی در کل جوجه کشی هم زمان تخم های کلاچ با استفاده دستگاه جوجه کشی ایده بهتری است. در ادامه به اقدامات لازم برای حفظ قابلیت جوجه کشی تخم ها در دوره نگهداری میپردازیم، تخم ها نباید بیشتر از ۷ روز نگهداری شوند چون به مرور زمان گاز کربنیک باعث پایین آمدن راندمان و نرخ تبدیل میشود. دما و رطوبت ایده آل برای نگهداری تخم ها قبل از جوجه کشی به ترتیب ۱۰ الی ۱۵ درجه سانتی گراد و ۷۰ الی ۷۵ درصد است.
دوره جوجه کشی تخم نطفه دار قو ۳۵ تا ۳۶ روز است. درجه حرارت لازم برای رشد جنین، ۳۸ درجه سانتی گراد است. اگر این میزان دما برای تخم ها تامین شود، واکنش شیمیایی لازم در داخل تخم اتفاق می افتد.  اگر دما بیشتر از ۴۰ درجه سانتی گراد باشد، جنین بعد از مدتی کوتاهی دچار مرگ سلولی می‌شود. همچنین کم تر بودن دما هم رشد جنین را مختل می‌کند. رطوبت مناسب برای دوره جوجه کشی تخم ها ۵۸ تا ۶۳ درصد است. جنین ها در روزهای پایانی به رطوبت 
بیشتری نیاز دارند تا راحت از پوسته جدا شوند‌. چرخش و تهویه از فاکتورهای مهم دیگر هستند که همه این ها دست به دست هم‌ می‌دهند و جنین را به جوجه تبدیل می‌کنند. اگر دستگاه جوجه کشی مجهز به ترنر خودکار باشد، عمل چرخش با نظم دقیق تری انجام میشود ولی در غیر  این صورت، شما مجبور به چرخاندن آن ها هستید تا محتویات داخلی به دیواره پوسته نچسبد. نور آزمایی یکی از اقدامات مهم دوره جوجه کشی تخم ها میباشد که باید با دقت زیادی انجام‌ شود چون تخم های بدون نطفه با قرار گرفتن در معرض رطوبت و حرارت فاسد میشوند و گاز های خطرناکی تولید می‌کنند که به جنین آسیب می‌رساند. بهتر است از روز دهم به بعد نسبت به نور آزمایی تخم نطفه دار قو اقدام کنید تا رشد سلولی بیشتر قابل تشخیص باشد.